شیخ محمد حسین اشراقی به سال1267 هجری ش در ترشیز متولد شد . پدرش حاج ملا علی ایوری از عرفا و زهاد عصر خود بود . وی که در کودکی پدرش را از دست داده بود، با همت و تشویق مادرش به تحصیل اشتغال ورزید . مقدمات را در حوزه ی علمیه ی حاج سلطان العلما گذراند . سپس برای ادامه ی تحصیل روانه ی عراق شد و در نجف اشرف ، از محضر عالمان بزرگ آن روزگار بهره ی فراوان گرفته ، به ایران برگشت و در مدرسه ی دارالفنون تهران، به عنوان استاد ادبیات مشغول تدریس شد . 

در طی تدریس هفت ساله در دالفنون با علوم جدیدی همچون نجوم ، ریاضی ، پزشکی نیز آشنا شد . استاد اشراقی که از سیاست سیاسان روز گار ناخشنود گردیده بود ،  با وجود موقعیت و جایگاه ممتازی که در تهران به دست آورده بود،به موطن پدری – روستای ایور – برگشت و مابقی ایام عمر را در آنجا به عزلت گذراند .  چنان که گفتند یکی از آرزوهای وی ، تاسیس مدرسه ای به سبک جدید بود . بالاخره  آرزویش محقق شد و در سال 1302 هجری شمسی ، مدرسه ی امیریه ی کوهسرخ ، بنیان نهاده شد . این جمله نغز از وی به یادگار مانده است :

" ما برای مفهوم جزئی و دقیق زمان ، کلمه ای بهتر از لحظه نداریم .باید برای درس خواندن و دانایی ، از لحظه لحظه ی زندگی استفاده کنیم . "

سرانجام پس از نود سال زندگی افتخار آمیز ، بدرود حیات گفت و در روستای محل اقامتش – ایور – به خاک سپرده شد و بر سر مزارش گنبدی بنا شد که زیارتگاه مومنین است . روحش شاد باد .

 

عكسي از شيخ اشراقي

 

عكسي از مقبره

 

منبع : كتاب ترشيز

 

نظر بدهيد